> ## Content Index
> Fetch the complete content index at: https://www.bexus.info/llms.txt
> Use this file to discover other available public pages before exploring further.

# Departament Wojny publikuje 7. partię odtajnionych dokumentów dotyczących UAP… Wśród nich zapisy wywiadów FBI z 2026 r., memorandum AARO i raport wywiadu lotniczego bombowca B-52 z 1957 r.
- URL: https://www.bexus.info/20261024-news-130-pl/
- Published: 2026-10-24T08:08:10.000Z
- Updated: 2026-10-25T03:22:39.000Z
- Description: 23 bm. (czasu lokalnego) Departament Wojny USA opublikował na dedykowanej stronie internetowej WAR.GOV/UFO siódmą partię odtajnionych akt dotyczących niezidentyfikowanych zjawisk anomalnych (UAP), powszechnie określanych jako UFO. Wśród opublikowanych materiałów znalazły się tegoroczne protokoły roz
- Author: Alfred Kim
- Tags: polish, 워싱턴

WASZYNGTON

Departament Wojny USA opublikował 23 października (czasu lokalnego) na dedykowanej stronie internetowej WAR.GOV/UFO siódmy pakiet odtajnionych akt dotyczących niezidentyfikowanych zjawisk anomalnych (UAP), powszechnie zwanych UFO. W tej transzy znalazły się zapisy tegorocznych rozmów FBI z dwoma agentami federalnymi, notatka służbowa sporządzona w tym roku przez Biuro ds. Rozwiązywania Anomalii we Wszystkich Domenach (AARO) podlegające Departamentowi Wojny oraz raport wywiadu lotniczego załogi bombowca B-52 lecącego nad Arabią Saudyjską w 1957 roku. Główny rzecznik prasowy Sean Parnell poinformował, że kolejna partia materiałów jest już w przygotowaniu.

## Departament Wojny opublikował 7\. pakiet na WAR.GOV/UFO w ramach PURSUE

Główny rzecznik Parnell ogłosił w wydanym tego dnia oświadczeniu, że Departament Wojny opublikował siódmy pakiet zawierający odtajnione dokumenty oraz materiały historyczne na mocy „PURSUE”, czyli „Prezydenckiego Systemu Odtajniania i Raportowania Spotkań z UAP” (Presidential Unsealing and Reporting System for UAP Encounters). Oficjalne stanowisko Parnella to asystent sekretarza wojny ds. kontaktów z mediami i główny rzecznik Pentagonu. Opublikował on to oświadczenie również na swoim koncie w serwisie X.

> [https://t.co/etcoGviam2](https://t.co/etcoGviam2?ref=bexus.info)
> 
> — Sean Parnell (@SeanParnellASW) [2026년 10월 23일](https://x.com/SeanParnellASW/status/2113602777398071423?ref%5Fsrc=twsrc%5Etfw&ref=bexus.info)

W komunikacie na stronie internetowej podano, że pierwszy pakiet został opublikowany 8 maja, a siódmy – 23 października. Licząc od 8 maja, siódma transza ukazała się po 168 dniach. Rzecznik Parnell oświadczył, że Departament Wojny będzie sukcesywnie publikować kolejne akta. W oświadczeniu zaznaczono również, że Departament Wojny i współpracujące agencje „aktywnie pracują nad kolejną publikacją akt UAP”. Jakie zatem pliki znalazły się w siódmym pakiecie?

## 7\. pakiet składa się z raportów wywiadu Sił Powietrznych, raportów wykonawców i zapisów rozmów z 2026 roku

Departament Wojny nadał każdemu dokumentowi w siódmym pakiecie numer seryjny, na przykład „DOW-UAP-D155”. Prefiksy numerów seryjnych dzielą się na DOW, FBI, EOP oraz USG. Najstarszym dokumentem na opublikowanej przez Departament Wojny liście jest D181, dotyczący obserwacji na wyspie Catalina z 28 kwietnia 1949 roku. Wśród dokumentów z lat 50\. XX wieku znajdują się raporty wywiadu lotniczego oraz raporty o obiektach latających dotyczące Arabii Saudyjskiej (1957), Guamu (1956), Włoch (1952) oraz Kanady, Niemiec, Maroka i Szwecji (1953). Uwzględniono także dwa przypadki z Alaski (1953), raport z Indiany (1953) oraz dokumenty z wyspy Catalina.

Zamieszczono również dokumenty z lat 2008–2010\. Departament Wojny ujawnił raporty „MUFON Reports Prepared for BAASS” (D166, listopad 2008), „Projekt Capella” (D167, grudzień 2008) oraz „Plan zarządzania programem BAASS” (D168, grudzień 2008). Opublikowano raporty miesięczne BAASS za marzec (D169), kwiecień (D170), czerwiec (D171) i listopad 2009 roku (D173), a także raport z dochodzenia na ranczu w Utah (D174, kwiecień 2010) oraz samoocenę zdolności analitycznych BAASS w zakresie UAP (D175, listopad 2010). Do tego doszły akta osobowe Sił Powietrznych Howarda M. McCoya (D180, 1954), notatka z maja 1963 roku (EOP-UAP-D002) oraz międzyagencyjna korespondencja dotycząca szczątków kosmicznych z lat 1962–1964 (USG-UAP-D002).

W dniu publikacji konto szybkiego reagowania Departamentu Wojny (@DOWResponse) przedstawiło szczegółowo trzy z tych dokumentów. Pierwszym z nich jest dokument FBI (FBI-UAP-D043) zatytułowany „FD-302, Raport z obserwacji niezidentyfikowanego obiektu powietrznego, 2026”. Na profilu wyjaśniono, że FBI odnotowało tegoroczne przesłuchania dwóch agentów federalnych. Obaj agenci zgłosili zaobserwowanie czarnego trójkątnego UAP w obiekcie bezpieczeństwa narodowego.

## AARO odnotowało, że czarny trójkąt wzniósł się pionowo, zawisł, a następnie opadł do kanionu

Drugim dokumentem jest notatka służbowa AARO (DOW-UAP-D176). Konto szybkiego reagowania Departamentu Wojny przedstawiło go jako relację z przesłuchania świadków, którzy zaobserwowali czarny trójkątny UAP na zachodzie Stanów Zjednoczonych w 2026 roku. Jak wyjaśniono, obiekt wzbił się pionowo, zawisł w powietrzu, a następnie zniżył się do kanionu, co skłoniło do przeprowadzenia dalszego dochodzenia.

> DOW-UAP-D176, Triangular UAP AARO Memorandum for Record, 2026:   
>  
> An official memorandum details a witness debriefing about a black triangular UAP observed in the western United States in 2026\.   
>  
> The report notes the object rose vertically, hovered, and then descended into a… [pic.twitter.com/JWF07Z2R2y](https://t.co/JWF07Z2R2y?ref=bexus.info)
> 
> — DOW Rapid Response (@DOWResponse) [2026년 10월 23일](https://x.com/DOWResponse/status/2113639711201697993?ref%5Fsrc=twsrc%5Etfw&ref=bexus.info)

Na początku notatki AARO zastrzegło, że zapis ten odzwierciedla interpretację świadków. Wskazano, że takich opisów nie należy traktować jako rozstrzygających dowodów dotyczących nieodłącznych cech ani możliwości obiektu. Czas obserwacji w notatce to godzina 20:23 czasu lokalnego. AARO podsumowało, że federalni funkcjonariusze organów ścigania udokumentowali nieodbijający światła, matowoczarny trójkątny obiekt. Jego rozpiętość skrzydeł oszacowano na 13–15 stóp, długość kadłuba na 6–9 stóp, a maksymalną grubość na 1–2 stopy.

AARO opisało przebieg zdarzenia w trzech fazach. Obiekt wykonywał kontrolowane wznoszenie pionowe przez około 10 sekund, osiągając wysokość 200–300 stóp powyżej grzbietu górskiego, po czym unosił się stabilnie w powietrzu przez około 20 sekund. Następnie w ciągu 2–3 sekund wykonał przechył i zwrot, obniżając lot w kierunku kanionu wzdłuż ukształtowania terenu. Świadkowie twierdzili, że jego prędkość była porównywalna z prędkością myśliwca, podczas gdy AARO odnotowało brak pomiaru prędkości przy użyciu przyrządów. Na podstawie porównania terenu oszacowano, że obiekt znajdował się około 1,4–3,2 mili na zachód od głównego posterunku.

AARO wymieniło także zaobserwowane cechy charakterystyczne. Obiekt nie wydawał żadnego dźwięku, w obserwacji w podczerwieni cały kadłub wykazywał jednolitą sygnaturę termiczną, a jego powierzchnia była gładka i pozbawiona spoin. Nie zgłoszono żadnych dolegliwości fizjologicznych ani anomalii w działaniu urządzeń elektronicznych. AARO odnotowało, że naziemne przeszukanie rejonu kanionu następnego ranka nie ujawniło żadnych szczątków, śladów na ziemi ani uszkodzeń roślinności. Dwaj funkcjonariusze, którzy rutynowo obserwują statki powietrzne w tej lokalizacji, oświadczyli, że gdyby był to mały dron lub wiropłat, dźwięk byłby wyraźnie słyszalny nawet z odległości 1,4 mili.

## W 1957 roku załoga B-52 śledziła niezidentyfikowany kontakt nad Arabią Saudyjską przez 5–7 minut

Trzecim dokumentem jest raport wywiadu lotniczego (DOW-UAP-D155) sporządzony w Arabii Saudyjskiej w 1957 roku. Konto szybkiego reagowania Departamentu Wojny wyjaśniło, że załoga bombowca B-52 wykryła na celowniku strzeleckim niezidentyfikowany obiekt przez kilka minut nad Arabią Saudyjską. Wpis ten opublikowano około godziny 4:00 rano 24 października czasu KST.

> DOW-UAP-D155, Air Intelligence Information Report, Saudi Arabia, 1957:  
>  
> Describes the crew of a B-52 aircraft detecting an unidentified object on its gunnery scope for several minutes over Saudi Arabia.[https://t.co/lq9pyguowJ](https://t.co/lq9pyguowJ?ref=bexus.info) [pic.twitter.com/ELCIIdPmHO](https://t.co/ELCIIdPmHO?ref=bexus.info)
> 
> — DOW Rapid Response (@DOWResponse) [2026년 10월 23일](https://x.com/DOWResponse/status/2113709866648797237?ref%5Fsrc=twsrc%5Etfw&ref=bexus.info)

Oficer wywiadu Sił Powietrznych opisał w raporcie incydent z udziałem B-52 nr 394 z bazy Castle Air Force Base w Kalifornii z 18 stycznia 1957 roku. Bombowiec wykonywał misję Dowództwa Lotnictwa Strategicznego. Krótko przed spotkaniem z latającą cysterną na celowniku systemu kierowania ogniem A-3A strzelca pojawił się sygnał niezidentyfikowanego statku powietrznego. Pułap określono na 39 000 stóp, a widoczność jako nocną.

Sygnał utrzymywał się na znaczniku 6000 jardów na ekranie przez około 5–7 minut. Gdy B-52 wykonał zwrot w lewo, sygnał zniknął po lewej stronie ekranu. W raporcie zauważono, że choć zniknięcie mogło wynikać ze zwrotu, to niezidentyfikowany statek powietrzny zdawał się oddalać w kierunku Rejonu Informacji Powietrznej Bagdad. Zaznaczono również, że sygnał ten był mniejszy niż echo wytwarzane przez drugiego B-52\. Sporządzający raport oficer podkreślił jako istotny fakt, że sygnał pojawił się „tam, gdzie nie spodziewano się żadnego samolotu”.

## Raporty z lat 50\. XX wieku dokumentują relacje pilotów, cywilów i kontrolerów lotów

Jednostki wywiadu Sił Powietrznych sporządzały w tym samym okresie raporty również z innych regionów. 31 grudnia 1956 roku nad Guamem pilot myśliwca przechwytującego F-86D zgłosił, że migające białe światło krążyło wokół jego samolotu i leciało z tą samą prędkością. W odniesieniu do incydentu, który trwał około 10 minut, oficer wywiadu Sił Powietrznych sprawdził balony meteorologiczne. Oficer napisał, że jeśli balon ze światłem — wypuszczony na godzinę i 38 minut przed zdarzeniem — uległ awarii i pozostał na niskim pułapie, mogłoby to wyjaśnić obserwację. W przeciwnym razie, jak podsumowano w raporcie, zdarzenia „nie da się łatwo wytłumaczyć”. Pilot był przekonany, że to nie był balon, twierdząc, że obiekt leciał równolegle z myśliwcem, a następnie go wyprzedził.

W raporcie z Niemiec, powołującym się na zapisy wieży kontroli lotów w Tempelhof z sierpnia 1953 roku, podano, że pilot samolotu DC-3 linii British European Airways zgłosił wystrzelenie czegoś, co wyglądało jak czerwona rakieta, około 1 mili przed nim. Inny pilot poinformował o nieruchomym czerwonym świetle na pułapie 20 mil morskich na zachód od Genthin. Brytyjskie Centrum Bezpieczeństwa Lotniczego w Berlinie podało, że Sowieci potwierdzili obecność światła, lecz nie potrafili go wyjaśnić. Pilot linii Pan Am zeznał, że w tym samym sektorze widział ostrzał ziemia-powietrze. 17 grudnia 1953 roku nad Hässleholm w Szwecji kapitan Ulf Christiernsson obserwował przez 6–7 sekund obiekt przelatujący w przeciwnym kierunku. Kapitan oszacował jego prędkość na zbliżoną do prędkości dźwięku, a szwedzki Sztab Obrony oświadczył, że w tym czasie w rejonie nie było żadnych szwedzkich samolotów. Amerykański attaché lotniczy w Sztokholmie odnotował w raporcie także, że źródło w Królewskiej Szwedzkiej Radzie Sił Powietrznych prywatnie wątpi w relację kapitana.

Raport z Indiany zawierał obserwację małżeństwa jadącego samochodem w Seymour w grudniu 1953 roku. Para zeznała, że dwa obiekty przypominające pierścienie dymu z czterema jasnymi punktami unosiły się, powoli obracając, po czym wystrzeliły w górę i zniknęły z ogromną prędkością. Obserwacja trwała 3–4 minuty i nie towarzyszył jej żaden dźwięk. Biuro Wywiadu Rezerwy w bazie Atterbury Air Force Base odnotowało brak dowodów fizycznych.

Dokumenty z wyspy Catalina mają postać kart rejestracyjnych Projektu 10073 oraz raportów wywiadowczych. Obserwacja z 15 marca 1955 roku dotyczyła „okrągłego światła zmieniającego barwę z pomarańczowej na czerwoną, spadającego pionowo w dół przez około 2 sekundy”, przy czym Siły Powietrzne w podsumowaniu zapisały: „prawdopodobnie meteor”. Obserwacja trzech skautów z 25 czerwca 1952 roku dotyczyła srebrzystych obiektów lecących szybciej niż samoloty myśliwskie, które następnie zniknęły. W przypadku z 28 kwietnia 1949 roku obserwator widział sześć obiektów, a ocenę określono jako „niewystarczające dane do dokonania oceny”.

## Notatka z 1963 roku i plan zarządzania programem BAASS również znalazły się w ujawnionych materiałach

Dokument EOP-UAP-D002 to notatka skierowana do dr. Welsha z 29 maja 1963 roku. Autor podsumował ponadgodzinną rozmowę z Frutkinem z 28 maja pod tytułem „Rozmowa z Frutkinem – szczątki”. Autor napisał, że Frutkin reprezentuje siedem poglądów, m.in. że w tej chwili publiczne ogłoszenie nie jest konieczne, że problem leży za granicą oraz że Departament Obrony i Siły Powietrzne wykorzystują NASA jako „przykrywkę”, nie mając zamiaru powierzać jej niczego poza odbiorem szczątków. Zaznaczono również, że chociaż NASA przygotowuje projekt ustawy, sprzeciwi się jego przedłożeniu Kongresowi ze względu na ryzyko wywołania szkodliwej debaty.

D168 to plan zarządzania programem przedłożony przez Bigelow Aerospace Advanced Space Studies (BAASS) 2 grudnia 2008 roku w ramach kontraktu Agencji Wywiadu Obronnego (DIA) nr HHM402-08-C-0072\. BAASS określiło cel kontraktu jako zrozumienie fizyki i inżynierii zaawansowanych lotniczych systemów uzbrojenia do roku 2050\. Plan obejmował 12 obszarów technologicznych, w tym siłę nośną, napęd, sterowanie i wytwarzanie energii, podzielonych na dziewięć projektów. W nazwach projektów znalazły się fizyka, bazy danych, historia mówiona oraz materiały Projektu Blue Book. Część treści została opublikowana z zaczernieniami.

## Departament Wojny wyjaśnia, że ujawniane materiały to nierozwiązane sprawy o nieustalonym przez rząd charakterze

Departament Wojny podał w komunikacie na stronie internetowej, że zarchiwizowane tam materiały to „nierozwiązane sprawy”. Oznacza to, że rząd nie jest w stanie definitywnie określić natury obserwowanych zjawisk. Jako jeden z powodów nierozwiązania spraw wskazano brak wystarczających danych, dodając, że z zadowoleniem przyjmie wykorzystanie analiz i wiedzy eksperckiej sektora prywatnego wobec tych materiałów. Wyjaśnione przypadki UAP są raportowane oddzielnie, zgodnie z wymogami prawa.

## Prezydent Trump wydał dyrektywę 19 lutego; Departament Wojny koordynuje działania całej administracji

Prezydent Donald Trump wydał oświadczenie 19 lutego. Powołując się na ogromne zainteresowanie opinii publicznej, ogłosił, że poleci sekretarzowi wojny oraz innym właściwym departamentom i agencjom rozpoczęcie procesu identyfikowania i ujawniania akt rządowych. Zakres ten obejmuje życie pozaziemskie, UAP, niezidentyfikowane obiekty latające (UFO) oraz wszelkie powiązane informacje. Prezydent nazwał te kwestie sprawami „wysoce złożonymi, lecz niezwykle interesującymi i ważnymi”.

Zgodnie z tą dyrektywą Departament Wojny, przy wsparciu Biura Dyrektora Wywiadu Narodowego (ODNI), koordynuje działania w całej administracji rządowej. Zadanie to polega na szybkim odnajdywaniu, przeglądaniu, identyfikowaniu, odtajnianiu i ujawnianiu przechowywanych przez rząd federalny akt i dokumentów historycznych związanych z nierozwiązanymi przypadkami UAP. Departament Wojny określił to przedsięwzięcie mianem „bezprecedensowego i historycznego wysiłku”, zważywszy na współpracę dziesiątek agencji i konieczność przeanalizowania dziesiątek milionów dokumentów.

Rzeczywisty harmonogram publikacji był zgodny z tym planem. Pierwszy pakiet opublikowano 8 maja, drugi 22 maja, trzeci 12 czerwca, czwarty 10 lipca, a siódmy 23 października.

## W 1\. pakiecie ujawnionym 8 maja uczestniczyły Biały Dom, społeczność wywiadowcza, NASA i FBI

8 maja Departament Wojny ogłosił pierwszą publikację akt dotyczących zjawisk anomalnych w ramach PURSUE. W inicjatywie wzięły udział: Biały Dom, Biuro Dyrektora Wywiadu Narodowego, Departament Energii, podległe Departamentowi Wojny biuro AARO, Narodowa Agencja Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej (NASA), Federalne Biuro Śledcze (FBI) oraz inne podmioty ze społeczności wywiadowczej. Departament Wojny wyjaśnił, że obywatele mogą przeglądać odtajnione akta UAP bez konieczności uzyskiwania specjalnych zezwoleń.

Sekretarz wojny Pete Hegseth powiedział, że publikacja ta „świadczy o poważnym zaangażowaniu administracji Trumpa w przejrzystość”. Zauważając, że akta te przez długi czas podsycały uzasadnione spekulacje, ukryte za klauzulami tajności, stwierdził, iż nadszedł czas, aby obywatele zobaczyli je na własne oczy. Dyrektor Wywiadu Narodowego Tulsi Gabbard oświadczyła, że ODNI koordynuje proces odtajniania w całej społeczności wywiadowczej we współpracy z Departamentem Wojny.

Dyrektor FBI Kash Patel oświadczył, że po raz pierwszy w historii naród amerykański ma nieograniczony dostęp do odtajnionych rządowych akt UAP. Administrator NASA Jared Isaacman zapowiedział, że NASA będzie podążać za danymi i dzielić się swoimi ustaleniami. W oświadczeniu z 22 maja zapowiadającym drugą transzę Departament Wojny poinformował, że od momentu uruchomienia serwisu 8 maja odnotowano ponad miliard odsłon z całego świata.

## Serwis umożliwia wyszukiwanie i pobieranie publikacji według daty, instytucji i typu pliku

Witryna WAR.GOV/UFO gromadzi w bazie danych wszystkie materiały ujawnione w ramach programu PURSUE. Departament Wojny informuje, że użytkownicy mogą wyszukiwać, filtrować, przeglądać i pobierać pliki według daty publikacji, instytucji oraz formatu pliku. Bezpośredni adres dedykowany siódmemu pakietowi to war.gov/UFO/release/07\. Pliki do pobrania podzielone są na dokumenty i materiały wideo według transz; w przypadku pierwszego pakietu dokumenty zajmują 1,2 GB, a nagrania wideo 1,3 GB.

Siódma transza jest dostępna pod tym samym adresem. Główny rzecznik Parnell przekazał, że prace nad kolejną partią materiałów już trwają.

## Źródła (KST)

- Departament Wojny USA · https://www.war.gov/News/Releases/Release/Article/4632058/
- X @SeanParnellASW · https://x.com/SeanParnellASW/status/2113602777398071423
- X @DOWResponse · https://x.com/DOWResponse/status/2113639711201697993
- X @DOWResponse · https://x.com/DOWResponse/status/2113709866648797237