Szef MSZ Libanu na „Manama Dialogue”: z asystentem sekretarza stanu USA Blome'em o wsparciu libańskiej armii, z wiceministrem obrony Niemiec o misji UE i okresie po UNIFIL.

Manama, Bahrajn

Minister spraw zagranicznych i emigrantów Libanu Youssef Raggi spotkał się 31 października (czasu lokalnego) w Manamie w Bahrajnie z Donaldem Blome’em, asystentem sekretarza stanu USA ds. Bliskiego Wschodu, na marginesie 22. szczytu bezpieczeństwa regionalnego „IISS Manama Dialogue 2026”, podkreślając, że niezbędne jest „dalsze wsparcie Stanów Zjednoczonych dla libańskiej armii”. Tego samego dnia minister Raggi spotkał się również z wiceministrem obrony Niemiec Nilsem Schmidem, z którym omówił stan przygotowań do nowo powołanej misji Unii Europejskiej (UE) w Libanie oraz etapu następującego po zakończeniu misji Tymczasowych Sił Zbrojnych ONZ w Libanie (UNIFIL).

Minister Raggi poinformował tego dnia na swoim oficjalnym koncie w serwisie X, że omówił z asystentem sekretarza Blome’em rozwój sytuacji w Libanie i regionie, zauważając: „Nasze rozmowy skupiły się na znaczeniu kontynuowania przez rząd Libanu wysiłków reformatorskich w sektorach politycznym, sądowniczym, bezpieczeństwa, gospodarczym i finansowym”. Przekazał również, że „podkreślił potrzebę dalszego wsparcia Stanów Zjednoczonych dla libańskiej armii”, dodając, iż pomoc ta „odzwierciedla zaufanie społeczności międzynarodowej do instytucji wojskowej i jej zdolności do wypełniania swoich misji”.

Wiceminister obrony Niemiec: „Gotowość do ponownego dołączenia do sił następczych po UNIFIL”

Wcześniej minister Raggi powiadomił, że na marginesie Manama Dialogue spotkał się z niemieckim wiceministrem obrony Schmidem, aby omówić ustalenia dotyczące nowo utworzonej misji UE w Libanie oraz okresu po UNIFIL. Wyraził wdzięczność za wkład Niemiec w Morską Grupę Zadaniową (Maritime Task Force) UNIFIL i zaznaczył: „Wspieranie libańskiej armii ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia, że państwo w pełni sprawuje swoją suwerenność, a broń spoczywa wyłącznie w rękach instytucji wojskowych”.

Według ministra Raggiego wiceminister Schmid zadeklarował, że Niemcy są gotowe ponownie wnieść swój wkład w jakiekolwiek siły zastępujące UNIFIL, podkreślając, iż wzmocnienie armii libańskiej stanowi klucz do stabilności Libanu.

Mandat UNIFIL wygasa 31 grudnia tego roku… Rezolucja Rady Bezpieczeństwa 2790 „ostatnim przedłużeniem”

Rada Bezpieczeństwa ONZ jednogłośnie przyjęła 28 sierpnia ubiegłego roku rezolucję 2790 (2025), przedłużając mandat UNIFIL „po raz ostatni” do 31 grudnia 2026 roku i decydując, że uporządkowana oraz bezpieczna redukcja i wycofanie sił rozpoczną się w ciągu roku od tej daty. Zgodnie z komunikatem prasowym ONZ w rezolucji zażądano pełnego wdrożenia rezolucji 1701 (2006) i potwierdzono zdecydowane poparcie dla pełnego poszanowania Błękitnej Linii, wzywając rząd Libanu do rozszerzenia kontroli na całe terytorium kraju, zgodnie z odpowiednimi rezolucjami i porozumieniami, tak aby „tak szybko, jak to możliwe, nie było żadnej innej broni poza bronią rządu Libanu i żadnej innej władzy poza władzą rządu Libanu”.

Podczas ówczesnego posiedzenia przedstawiciel USA zauważył, że „pierwsza litera 'I' w skrócie UNIFIL oznacza 'tymczasowy' (interim)”, wskazując, że nadszedł czas na zakończenie misji UNIFIL, a Stany Zjednoczone po raz ostatni poparły przedłużenie jej mandatu. Przedstawiciel USA wskazał, że środowisko bezpieczeństwa w Libanie uległo „fundamentalnej zmianie” w porównaniu z sytuacją sprzed roku, co stworzyło przestrzeń do przejęcia przez Liban większej odpowiedzialności. Zapewnił o poparciu Waszyngtonu dla wysiłków Libanu zmierzających do przejęcia odpowiedzialności za bezpieczeństwo, potwierdzając jednocześnie poparcie dla prawa Izraela do samoobrony. Przedstawiciel Izraela oświadczył, że „UNIFIL poniósł porażkę w swojej misji”, twierdząc, że obecność sił pokojowych nie powstrzymała Hezbollahu przed zbudowaniem „jednego z najniebezpieczniejszych arsenałów na świecie”. Wezwał Radę Bezpieczeństwa do wejścia na nową drogę poprzez wzmocnienie państwa libańskiego i pociągnięcie Hezbollahu oraz Iranu do odpowiedzialności.

Sekretarz Generalny ONZ przedstawił w czerwcu trzy opcje po UNIFIL… „Konieczne rozszerzenie wsparcia dla libańskiej armii”

Zgodnie z wymogami rezolucji 2790 Sekretarz Generalny ONZ António Guterres skierował 1 czerwca list (S/2026/453) do przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa, przedstawiając warianty wdrożenia rezolucji 1701 po wycofaniu UNIFIL. W piśmie Sekretarz Generalny napisał, że „w następstwie bezpośrednich rozmów między przedstawicielami Libanu i Izraela podczas spotkania zorganizowanego przez Stany Zjednoczone, USA ogłosiły 16 kwietnia 2026 r. 10-dniowe zawieszenie działań wojennych między Libanem a Izraelem”. Według listu rozejm przedłużono o trzy tygodnie po drugim spotkaniu 23 kwietnia, a następnie o kolejne 45 dni podczas trzeciej tury negocjacji w dniach 14–15 maja.

Sekretarz Generalny zaznaczył, że wsparcie dla libańskiej armii „pozostaje kluczowe i wymaga zwiększenia skali”, aby wesprzeć rząd Libanu w rozszerzaniu władzy państwowej na całe terytorium oraz umacnianiu „monopolu państwa na posiadanie broni” (State monopoly over weapons). W liście odnotowano, że po zawarciu porozumienia o przerwaniu działań wojennych w listopadzie 2024 roku libański rząd podjął szersze środki, w tym wzmocnił dyslokację wojsk na południe od rzeki Litani, lecz „broń nadal znajdowała się poza kontrolą państwa”. Wskazano także, że 2 marca 2026 roku „Hezbollah wystrzelił drony i rakiety w kierunku Izraela”. W odpowiedzi – jak podano w piśmie – Izrael przeprowadził zmasowane ataki lotnicze na terytorium całego Libanu, a Siły Obronne Izraela (IDF) rozszerzyły swoją obecność na północ od Błękitnej Linii. Powołując się na libańskie Ministerstwo Zdrowia Publicznego, w piśmie wskazano, że w wyniku eskalacji walk w Libanie zginęło 3412 osób, w tym kobiety i dzieci, ponad 10 tysięcy zostało rannych, a śmierć poniosło co najmniej 21 żołnierzy armii libańskiej. Po stronie izraelskiej zginęło co najmniej 3 cywilów i 26 żołnierzy IDF, a ponadto śmierć poniosło 6 żołnierzy sił pokojowych UNIFIL, a kilku zostało rannych. W liście odnotowano, że choć libańska armia utrzymała część swoich sił na południe od rzeki Litani, to tymczasowo wycofała się z rejonów przylegających do Błękitnej Linii.

W liście nakreślono trzy warianty przyszłej obecności personelu mundurowego ONZ, łączące nieuzbrojonych obserwatorów wojskowych z uzbrojonymi jednostkami ochronnymi. Wariant 1 przewiduje około 5525 osób, Wariant 2 – około 3370 osób, a Wariant 3 – około 1980 osób. Odrębnie zasugerowano, że do każdego z wariantów można dołączyć morską grupę zadaniową wspierającą Marynarkę Wojenną Libanu w zapobieganiu nieautoryzowanemu przemytowi broni drogą morską. W liście zaznaczono, że libańska marynarka „musi w dalszym ciągu budować swoje zdolności” do samodzielnego operowania na całych wodach terytorialnych, wskazując na utrzymujące się luki w nadzorze morskim, jednostkach pływających i zasięgu operacyjnym. Wsparcie ONZ w egzekwowaniu embarga na broń „zostałoby ograniczone do raportowania na temat stosownych informacji przekazanych ONZ przez państwa członkowskie” – stwierdzono w dokumencie.

Trójstronne ramy USA–Izrael–Liban… „Rząd Libanu doprowadzi do całkowitego i zweryfikowanego rozbrojenia niepaństwowych grup zbrojnych”

Monopol państwa na broń, o którym minister Raggi wielokrotnie wspominał podczas szczytu, to również zobowiązanie podjęte przez rząd Libanu w ramach „Trójstronnych ram między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, Państwem Izrael a Republiką Libańską” (Trilateral Framework), podpisanych 26 czerwca w Waszyngtonie. Zgodnie z dokumentem ramowym opublikowanym przez Departament Stanu USA, rządy Izraela i Libanu potwierdziły wspólny cel, jakim jest trwały pokój i bezpieczeństwo pod „pełnym patronatem Stanów Zjednoczonych, pod przywództwem prezydenta Donalda J. Trumpa”, wyrażając wolę zakończenia konfliktów między oboma państwami oraz ustanowienia pokojowych relacji sąsiedzkich.

W dokumencie rząd Libanu zobowiązał się do „przywrócenia monopolu państwa na użycie siły, osiągnięcia całkowitego i zweryfikowanego rozbrojenia wszystkich niepaństwowych grup zbrojnych oraz zagwarantowania, że grupy te nie będą pełnić żadnej roli wojskowej ani w sferze bezpieczeństwa, jak również nie będą posiadać zdolności bojowych w żadnym zakątku Libanu”. W tym celu rząd libański zwrócił się o wsparcie partnerów międzynarodowych, w szczególności partnerów arabskich, „pod przewodnictwem Stanów Zjednoczonych”. Rząd Izraela oświadczył, że jego działania wojskowe w Libanie były „wyłącznie konsekwencją ataków, gróźb i wrogich zamiarów ze strony niepaństwowych grup zbrojnych, w szczególności Hezbollahu”, zapewniając, że po ich rozbrojeniu i likwidacji w całym Libanie operacje wojskowe oraz obecność Sił Obronnych Izraela (IDF) staną się zbędne, i deklarując brak jakichkolwiek roszczeń terytorialnych wobec Libanu.

Ramy te przewidują, że armia libańska będzie stopniowo przejmować odpowiedzialność za bezpieczeństwo w wyznaczonych strefach pilotażowych, podczas gdy IDF przeprowadzą etapowe przemieszczenie sił w miarę weryfikacji rozbrojenia niepaństwowych ugrupowań zbrojnych i demontażu ich infrastruktury. Rząd Libanu zobowiązał się do wdrożenia programów opartych na wynikach w celu podniesienia zdolności operacyjnych armii libańskiej, przyjmując do wiadomości, że nowe wsparcie USA jest ściśle uwarunkowane „weryfikowalnymi etapami pośrednimi, pełną przejrzystością, udokumentowanymi rezultatami oraz stałym nadzorem”. W dokumencie oba rządy doceniły rolę Stanów Zjednoczonych we wspieraniu wysiłków pokojowych i wyraziły „głęboką wdzięczność za wizję oraz przywództwo prezydenta Trumpa”.

Rząd Libanu potwierdził również w dokumencie ramowym, że jego państwowe siły bezpieczeństwa ponoszą wyłączną odpowiedzialność za bezpieczeństwo i obronę kraju, a „wyłączne suwerenne prawo do decydowania o wojnie i pokoju” przysługuje wyłącznie rządowi Libanu. Władze libańskie odrzuciły roszczenia jakichkolwiek podmiotów państwowych lub niepaństwowych do używania siły w imieniu Libanu bez jego wyraźnej zgody, stwierdzając jednoznacznie, że wszelkie pretensje do sprawowania roli wojskowej bądź w sferze bezpieczeństwa są „nielegalne na mocy decyzji rządu Libanu”. Oba rządy postanowiły powołać wojskową grupę koordynacyjną przy „wsparciu i udziale USA”, mającą nadzorować ogólną realizację porozumienia. Liban i Stany Zjednoczone uzgodniły zapobieganie przepływowi środków finansowych do podmiotów lub osób powiązanych z niepaństwowymi grupami zbrojnymi, a rząd Libanu wyraźnie zobowiązał się do niedopuszczenia, by fundusze na odbudowę trafiały do niepaństwowych formacji zbrojnych.

Spotkanie z ministrem spraw zagranicznych Armenii… „Hezbollah odmawia wykonania decyzji rządu w sprawie broni”

Tego samego dnia minister Raggi rozmawiał także z ministrem spraw zagranicznych i handlu międzynarodowego Armenii Araratem Mirzoyanem. Minister Raggi poinformował, że podczas spotkania nakreślił wyzwania, przed którymi stoi Liban, znajdujący się „pomiędzy nieustannymi atakami Izraela i okupacją terytorialną a Hezbollahem, który odmawia wdrażania decyzji rządu w sprawie broni”. Potwierdził silne więzi łączące oba państwa i wysoko ocenił rolę społeczności ormiańskiej w Libanie. Jak przekazał minister Raggi, minister Mirzoyan podkreślił znaczenie dialogu i negocjacji w rozwiązywaniu wszelkich konfliktów oraz osiąganiu stabilności, a obie strony uzgodniły rozpoczęcie dwustronnych konsultacji politycznych.

Minister Mirzoyan poinformował na swoim koncie w serwisie X, że omówił z ministrem Raggim stosunki dwustronne, współpracę handlową, inwestycyjną oraz w dziedzinie sztucznej inteligencji (AI), pozytywnie ocenił wzajemne wsparcie na forach wielostronnych i wymienił poglądy na temat sytuacji w regionie.

Ponadto minister Raggi spotkał się z Othmanem Belbeisim, dyrektorem regionalnym Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji (IOM) na Bliski Wschód i Afrykę Północną, aby omówić metody wzmocnienia współpracy między Libanem a IOM, dziękując za działania organizacji ułatwiające przekraczanie granicy libańsko-syryjskiej.

W dniu otwarcia obrad spotkanie z ministrem spraw zagranicznych Bahrajnu… „Potępienie ataków na Manamę”

W dniu otwarcia konferencji, 30 października, minister Raggi spotkał się z ministrem spraw zagranicznych Bahrajnu Abdullatifem bin Rashidem Al Zayanim. Powiedział, że „potwierdził solidarność rządu i narodu libańskiego z Bahrajnem w obliczu jakiegokolwiek ataku na jego terytorium oraz ponownie potępił ataki wymierzone w Manamę”. Dodał także, iż potwierdził „niewzruszone zobowiązanie państwa libańskiego do obrony suwerenności, zagwarantowania, że broń znajduje się wyłącznie w rękach prawowitych instytucji państwowych, oraz rozszerzenia władzy państwowej na terytorium całego kraju”.

Jak przekazał minister Raggi, minister Al Zayani podkreślił wagę stabilności Libanu i wyraził nadzieję, że relacje dwustronne odzyskają dawną siłę. Minister Raggi z zadowoleniem przyjął ponowne otwarcie ambasady Bahrajnu w Bejrucie i wyraził nadzieję na rychłe mianowanie nowego ambasadora. Obie strony omówiły także możliwość wznowienia bezpośrednich połączeń lotniczych między oboma krajami, począwszy od komercyjnych przewozów towarowych (cargo), a także potencjalne uproszczenie procedur wizowych dla obywateli Libanu odwiedzających Bahrajn.

Tego samego dnia prezydent Libanu Joseph Aoun odbył rozmowę telefoniczną z królem Bahrajnu Hamadem bin Isą Al Khalifą, omawiając bieżącą sytuację w państwach Zatoki Perskiej. Zgodnie z komunikatem Kancelarii Prezydenta Libanu prezydent Aoun zapewnił, że Liban stoi po stronie Bahrajnu i jego narodu, wyrażając nadzieję na nominację ambasadora Bahrajnu w Libanie oraz przywrócenie połączeń lotniczych między oboma państwami. Król Hamad zwrócił uwagę na głębię relacji dwustronnych oraz poparcie Bahrajnu dla Libanu.

Źródła (KST)

• Wpis ministra spraw zagranicznych i emigrantów Libanu Youssefa Raggiego w serwisie X (@YoussefRaggi, spotkanie z asystentem sekretarza Blome’em, 31 października 2026 r.): https://x.com/YoussefRaggi/status/2116503743516565730
• Wpis ministra spraw zagranicznych i emigrantów Libanu Youssefa Raggiego w serwisie X (@YoussefRaggi, w języku arabskim, spotkanie z asystentem sekretarza Blome’em, 31 października 2026 r.): https://x.com/YoussefRaggi/status/2116503828136612063
• Wpis ministra spraw zagranicznych i emigrantów Libanu Youssefa Raggiego w serwisie X (@YoussefRaggi, spotkanie z wiceministrem obrony Niemiec Schmidem, 31 października 2026 r.): https://x.com/YoussefRaggi/status/2116495746916651152
• Wpis ministra spraw zagranicznych i emigrantów Libanu Youssefa Raggiego w serwisie X (@YoussefRaggi, spotkanie z ministrem spraw zagranicznych Armenii Mirzoyanem, 31 października 2026 r.): https://x.com/YoussefRaggi/status/2116515309767065655
• Wpis ministra spraw zagranicznych i emigrantów Libanu Youssefa Raggiego w serwisie X (@YoussefRaggi, spotkanie z dyrektorem regionalnym IOM, 31 października 2026 r.): https://x.com/YoussefRaggi/status/2116499211873051013
• Wpis ministra spraw zagranicznych i emigrantów Libanu Youssefa Raggiego w serwisie X (@YoussefRaggi, spotkanie z ministrem spraw zagranicznych Bahrajnu Al Zayanim, 30 października 2026 r.): https://x.com/YoussefRaggi/status/2116211257351049355
• Wpis ministra spraw zagranicznych i handlu międzynarodowego Armenii Ararata Mirzoyana w serwisie X (@AraratMirzoyan, 31 października 2026 r.): https://x.com/AraratMirzoyan/status/2116469739702640784
• Wpis Kancelarii Prezydenta Libanu w serwisie X (@LBpresidency, 30 października 2026 r.): https://x.com/LBpresidency/status/2116161466025881610
• Departament Stanu USA, „Trilateral Framework Between the United States of America, the State of Israel, and the Republic of Lebanon” (26 czerwca 2026 r.): https://www.state.gov/releases/office-of-the-spokesman/2026/06/trilateral-framework-between-the-united-states-of-america-the-state-of-israel-and-the-republic-of-lebanon
• Komunikat prasowy Rady Bezpieczeństwa ONZ SC/16159, „Unanimously Adopting Resolution 2790 (2025), Security Council Extends Mandate of United Nations Interim Force in Lebanon” (28 sierpnia 2025 r.): https://press.un.org/en/2025/sc16159.doc.htm
• List Sekretarza Generalnego ONZ do przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa S/2026/453 (1 czerwca 2026 r.): https://unifil.unmissions.org/sites/default/files/2026-06/S_2026_453-EN.pdf