Rubio kończy spotkanie szefów dyplomacji G20 „oświadczeniem przewodnictwa”, a nie wspólnym komunikatem: „Zgoda co do problemu, spór o to, jak go rozwiązać”

Atlanta

Sekretarz stanu USA Marco Rubio zakończył w dniu 31 (czasu lokalnego) dwudniowe spotkanie ministrów spraw zagranicznych Grupy 20 (G20) w Atlancie w stanie Georgia, publikując „oświadczenie przewodnictwa” (Chair’s Statement) w imieniu kraju sprawującego prezydencję, a nie wspólne oświadczenie państw członkowskich. W tekście ogłoszonym przez Departament Stanu USA jako główne tematy spotkania wskazano bezpieczeństwo energetyczne, odporność łańcuchów dostaw oraz napięcia geopolityczne wokół cieśniny Ormuz i cieśniny Bab al-Mandab. Na końcowej konferencji prasowej Rubio powiedział, że państwa członkowskie zgadzają się co do powagi problemu, ale „nie mogę powiedzieć, że jesteśmy zgodni co do tego, jak go rozwiązać”. Stany Zjednoczone, które w tym roku przewodniczą G20, przeforsowały także na spotkaniu ministrów spraw zagranicznych hasło prezydenta Trumpa „G20 wraca do podstaw”, przed grudniowym szczytem w Miami.

Zamiast wspólnego oświadczenia – oświadczenie przewodnictwa na zakończenie dwóch dni rozmów

Oświadczenie przewodnictwa wydane przez Departament Stanu zaczyna się od zdania: „Ministrowie spraw zagranicznych G20 spotkali się w Atlancie w stanie Georgia 30 i 31 października w roku 250. rocznicy niepodległości Stanów Zjednoczonych”. Departament w oświadczeniu zaznaczył, że amerykańska prezydencja dąży do „przywrócenia G20 do podstaw” (taking the G20 back to basics). Wyjaśniono, że pierwotną misją G20 jest omawianie wyzwań gospodarki światowej, poprawa życia i poziomu życia obywateli każdego kraju oraz przedstawianie rozwiązań, które przyniosą wszystkim dobrobyt gospodarczy.

Stany Zjednoczone napisały w oświadczeniu, że ministrowie odbyli „szczere rozmowy” (candid discussions) o amerykańskich priorytetach. Jako konkretne tematy wymieniono bezpieczeństwo energetyczne, odporność łańcuchów dostaw oraz napięcia geopolityczne, w tym w cieśninach Ormuz i Bab al-Mandab. Na końcu oświadczenia znalazło się zdanie: „Amerykańska prezydencja G20 dziękuje członkom G20 za wkład w nasze szczere, merytoryczne obrady w Atlancie” (The U.S. G20 Presidency appreciates G20 members’ contributions to our candid, substantive deliberations in Atlanta). Nie jest to wspólna deklaracja, której tekst uzgodnili wszyscy członkowie, lecz forma, w której prezydencja streszcza wyniki rozmów i bierze za nie odpowiedzialność.

Spotkanie podzielono na trzy sesje. Według Ministerstwa Spraw Zagranicznych Korei Południowej pierwsza sesja dotyczyła napięć geopolitycznych, druga – energii, a trzecia – łańcuchów dostaw. W podpisach do zdjęć ze spotkania opublikowanych przez Departament Stanu druga sesja nosi tytuł „Energia i wzrost gospodarczy” (Energy and Economic Growth), a trzecia – „Łańcuchy dostaw i uwagi końcowe” (Supply Chains and Closing Remarks).

Na początku konferencji prasowej Rubio przedstawił kierunek spotkania jako wykonanie polecenia prezydenta Trumpa. „Pod przywództwem prezydenta Trumpa Stany Zjednoczone wyznaczyły G20 jasną misję: powrót do podstaw i skupienie się na głównym celu, dla którego to forum w ogóle powstało”, powiedział Rubio (Under President Trump’s leadership, the United States has established a clear mission for the G20 to get back to basics and to focus on the core purpose for why this forum was created in the first place). „W tym tygodniu w Atlancie wykonaliśmy to polecenie na szczeblu ministrów spraw zagranicznych”, dodał, mówiąc, że skupiono się na wyzwaniach gospodarczych, energetycznych, technologicznych i dotyczących łańcuchów dostaw. Rubio powiedział, że wszystko, o czym rozmawiano, znajdzie się w „oświadczeniu przewodnictwa, które wkrótce się ukaże albo już się ukazało”.

Rubio: zgoda co do problemu, spór o rozwiązanie

Rubio nie ukrywał granic porozumienia. Po wyjaśnieniu, że problem bezpieczeństwa żywnościowego narasta, gdy szlaki morskie są narażone na ataki i przymus, powiedział, że państwa członkowskie są zgodne co do celu i świadomości, że problem jest poważny. Dodał jednak: „Nie mogę powiedzieć, że jesteśmy zgodni co do tego, jak go rozwiązać” (I cannot say we are aligned on how to solve it). Uwagi końcowe o surowcach krytycznych, jak powiedział, szły w tym samym duchu. „Wszyscy zgadzają się, że jest problem, ale jest jeszcze wiele do zrobienia, by wspólnie uzgodnić rozwiązanie”, powiedział Rubio.

Zapytany o największą przeszkodę dla porozumienia, Rubio wskazał już etap definiowania problemu. „Jeśli nie potrafimy nawet uzgodnić, na czym polega problem, nie osiągniemy postępu”, powiedział, dodając, że spotkanie potwierdziło „powszechną świadomość”, iż surowce krytyczne, łańcuchy dostaw, wolność żeglugi i bezpieczeństwo żywnościowe są sprawą wszystkich państw. Dodał, że państwa spierały się następnie o przyczyny problemów i rozwiązania. Rubio wyjaśnił, że poszukiwanie rozwiązań blokują „bardzo ostre wyzwania”, takie jak wojna rosyjsko-ukraińska, konflikty na Bliskim Wschodzie, wojna domowa w Sudanie oraz konflikt między Demokratyczną Republiką Konga a Rwandą. „Nie będę udawał, że jesteśmy blisko powszechnie akceptowanego rozwiązania”, powiedział, podkreślając jednak, że w G20 są państwa, które w dziedzinie łańcuchów dostaw i surowców krytycznych faktycznie współpracują.

Ani Departament Stanu, ani Rubio nie ujawnili, które państwo sprzeciwiło się jakiemu zapisowi. Różnice widać było jednak w randze uczestników. Ministerstwo Spraw Zagranicznych Korei Południowej poinformowało, że w spotkaniu uczestniczyli „ministrowie spraw zagranicznych wszystkich państw G20 poza wiceministrem wykonawczym spraw zagranicznych Chin (szczebel wiceministra)”. Spośród członków G20 szef dyplomacji nie przyjechał osobiście tylko z Chin. Rosję reprezentował minister spraw zagranicznych Siergiej Ławrow.

W oświadczeniu przewodnictwa suwerenność energetyczna i poszanowanie wyborów każdego kraju

Najdłuższa część oświadczenia przewodnictwa dotyczy bezpieczeństwa energetycznego. Departament Stanu napisał, że „każdy kraj jest wrażliwy na ceny energii”, a każdy odczuwa ciężar, gdy rosną ceny benzyny, gazu ziemnego ogrzewającego domy i prądu zasilającego cyfrowe życie. Następnie stwierdził stanowczo: „Żaden kraj nie może osiągnąć dobrobytu bez energii” (No country can have prosperity without energy).

Departament wprost wskazał też na to, że rządowe regulacje hamowały produkcję energii. W oświadczeniu znalazło się zdanie: „Zbyt często rządy stawiały bariery produkcji energii i karały własnych obywateli wyższymi kosztami” (Far too often governments have placed barriers to energy production and punished their own people with higher costs). Sam dostęp do energii nie wystarczy – energia musi być obfita i w cenie dostępnej dla wszystkich. Prezydencja napisała w oświadczeniu, że „obfita energia jest kręgosłupem rozkwitających gospodarek i fundamentem trwałego dobrobytu”.

Stany Zjednoczone wskazały też, że błędna polityka w jednym regionie blokowała dostęp do energii w innych. Jako czynniki wzrostu popytu wymieniły wzrost liczby ludności, rozwój gospodarczy, industrializację, elektryfikację, popyt na chłodzenie, rosnący popyt na samochody osobowe i ciężarowe oraz bezprecedensowy wzrost cyfryzacji i technologii informacyjnych. W dziedzinie technologii napisały, że postęp w cywilnych technologiach jądrowych, w tym w małych reaktorach modułowych (SMR) i mikroreaktorach, może zaspokoić rosnący popyt na energię elektryczną i zwiększyć bezpieczeństwo energetyczne. Zastrzegły jednak również, że dla niektórych krajów energia jądrowa może nie być pożądaną opcją.

Wnioskiem z części o energii jest suwerenność. Stany Zjednoczone napisały w oświadczeniu, że każdy kraj idzie własną ścieżką energetyczną i potrzebuje innych źródeł energii, a „jeden kraj nie powinien być skrępowany tym, co postanowił wykorzystywać inny”. Dodały: „Każdy kraj ma prawo do dokonywania własnych suwerennych wyborów” (Every country is entitled to make its own sovereign choices).

Rubio potwierdził, że zmiany klimatu nie były tematem spotkania. Zapytany, czy o nich rozmawiano, odpowiedział: „Nie było to w porządku obrad, ale oczywiście wiele państw to poruszyło”, mówiąc, że wspominały o tym w wystąpieniach m.in. Brazylia. Na konferencji prasowej Rubio powiedział, że koszt energii zawiera się w cenie wszystkiego, co kupujemy, i dodał: „Dlatego amerykańska dominacja energetyczna i polityka samowystarczalności są tak ważne”.

Współpraca w łańcuchach dostaw i surowcach krytycznych oraz przestroga przed użyciem żywności jako broni także w oświadczeniu

W części o łańcuchach dostaw Stany Zjednoczone przedstawiły trzy filary: nawozy, surowce i surowce krytyczne. Nawozy są niezbędne dla produkcji żywności i bezpieczeństwa żywnościowego, surowce dla podstawowego przemysłu, a surowce krytyczne dla bezpieczeństwa energetycznego, zaawansowanego przemysłu i nowych technologii – wyjaśniono. Prezydencja powiedziała, że członkowie G20 powinni zwiększać odporność łańcuchów dostaw, zaczynając od większej wymiany informacji, większej przejrzystości i przyciągania inwestycji. Dodała, że przegląd procedur wydawania zezwoleń i regulacji może jeszcze zwiększyć efektywność łańcuchów dostaw.

Podkreślono także rolę sektora prywatnego. Prezydencja stwierdziła, że „same rządy nie rozwiążą tego problemu”, i dodała, że rządy powinny ściśle współpracować z sektorem prywatnym. Taka współpraca może przyspieszyć przetwarzanie, rafinację i recykling surowców krytycznych. Departament Stanu napisał, że stabilne i przewidywalne krajowe otoczenie regulacyjne oraz solidne ramy umowne wspierające długoterminowe kontrakty podtrzymują inwestycje potrzebne do rozbudowy łańcuchów dostaw energii i surowców krytycznych.

W części o napięciach geopolitycznych znalazło się zdanie wymierzone w używanie żywności jako broni. Prezydencja wskazała w oświadczeniu, że „uzbrajanie normalnych łańcuchów dostaw żywności” (the weaponization of normal food supply chains) – gdy rząd spowalnia, wstrzymuje lub blokuje handel żywnością, by wywrzeć przymusowy nacisk na inne suwerenne państwo w niepowiązanych sprawach geopolitycznych – staje się w systemie handlowym coraz częstsze. Dodała: „Ważne, by społeczność międzynarodowa uzgodniła, że handel żywnością i produktami rolnymi nie może być wykorzystywany jako narzędzie przymusu gospodarczego i politycznego”. Departament Stanu w oświadczeniu nie wskazał żadnego konkretnego kraju.

Na konferencji prasowej Rubio rozszerzył zakres przymusu morskiego poza Bliski Wschód. Po wspomnieniu o atakach w cieśninach Ormuz i Bab al-Mandab powiedział: „Może to nie są ataki fizyczne, ale wyraźnie niepokojący przymus ma miejsce także na Morzu Południowochińskim, w Cieśninie Tajwańskiej i gdzie indziej, a to również naraża gospodarki na ryzyko”. W odniesieniu do Indo-Pacyfiku powiedział: „Są roszczenia terytorialne, których nie uznajemy”, wyjaśniając, że Stany Zjednoczone pozostają w regionie i działają wspólnie z sojusznikami i partnerami, „aby jasno pokazać, że nie przyjmujemy bezprawnych roszczeń do szlaków wodnych, które są wodami międzynarodowymi albo nie są wodami terytorialnymi żadnego kraju”. Co do spotkania ministrów spraw zagranicznych Quad, które odbyło się przy tej okazji, powiedział, że Quad nie jest koalicją antychińską, lecz forum wyrażającym obawy wobec określonych zachowań, dodając jednak, że „dla wszystkich będzie jasne, iż takie zachowania powtarzają się w jednym kraju”.

Rubio: ataki Iranu na statki handlowe to narzędzie polityki państwa

Stany Zjednoczone napisały w oświadczeniu przewodnictwa, że w 2026 roku świat odczuł skutki „poważnych zakłóceń w dostawach energii”. Dodały, że zapewnienie bezpiecznego i nieprzerwanego przepływu energii, w tym bezpiecznej żeglugi i przepływu tranzytowego międzynarodowymi szlakami wodnymi oraz bezpieczeństwa infrastruktury krytycznej, jest niezbędne dla stabilności światowej gospodarki i bezpieczeństwa energetycznego.

Rubio wyraźnie obarczył Iran odpowiedzialnością za ten problem. „Żyjemy teraz w świecie, w którym irański reżim aktywnie i otwarcie bierze na cel statki handlowe”, powiedział, dodając: „Próbują zatopić statki handlowe wiozące ładunki, ropę i gaz ziemny, a nie okręty wojenne ani okręty podwodne”. Rubio określił ataki Iranu na statki jako działanie „jako narzędzie polityki państwa” (as a tool of statecraft). Powiedział, że Dowództwo Centralne USA (CENTCOM) wykonało „niesamowitą pracę” w ochronie statków handlowych, a ilość paliwa przechodzącego dziś przez cieśninę wróciła do poziomu zbliżonego do sprzed konfliktu. Dodał jednak, że siły USA muszą niemal co noc bronić statków przed dronami i rakietami.

Rubio wskazał też na rolę państw Zatoki. „To, co przechodzi przez cieśninę Ormuz, to nie nasza ropa i gaz ziemny, tylko ich, i jest to linia życia ich gospodarek”, powiedział, dodając, że mimo to przepływ ten chroni teraz CENTCOM. Dodał też, że prezydent Trump wielokrotnie prosił państwa o włączenie się w ochronę statków handlowych w cieśninie Ormuz, ale współpraca była „bardzo ograniczona”, a ciężar spoczął głównie na Stanach Zjednoczonych.

W sprawie negocjacji z Iranem Rubio nie podał terminu. Powiedział, że negocjacje w praktyce nigdy się nie zatrzymały, rozmowy trwają bezpośrednio lub za pośrednictwem mediatorów, a prezydent Trump woli, jeśli to możliwe, rozwiązanie dyplomatyczne i pokojowe. Zaznaczył jednak granicę: USA nie przyjmą porozumienia, które zagraża bezpieczeństwu narodowemu Stanów Zjednoczonych lub nie rozwiewa ich głównych obaw. Rubio wskazał, że Iran jest w centrum destabilizacji Bliskiego Wschodu za pośrednictwem Hezbollahu w Libanie, Huti w Jemenie i proirańskich milicji w Iraku. Dodał, że posiadanie przez Iran broni masowego rażenia „nigdy nie zostanie dopuszczone, dopóki prezydent Trump jest w Białym Domu”. W sprawie Arabii Saudyjskiej powiedział, że Stany Zjednoczone dotrzymywały zobowiązań w zakresie współpracy obronnej i będą je dotrzymywać nadal.

Zaproszenie Ławrowa wyjaśnione jako kanał negocjacji pokojowych

W oświadczeniu przewodnictwa nie wspomniano wprost o wojnie na Ukrainie. Na konferencji prasowej Rubio wskazał tę wojnę jako jedno z ostrych wyzwań blokujących wypracowanie rozwiązań. Zapytany, dlaczego zaproszono ministra Ławrowa i dlaczego pozostawiono otwartą nawet możliwość udziału prezydenta Władimira Putina w szczycie w Miami, Rubio odpowiedział logiką negocjacji. „Aby zakończyć wojnę na Ukrainie w sposób pokojowy, potrzebne jest porozumienie wynegocjowane”, powiedział Rubio, i zapytał: „Jeśli nie można rozmawiać zarówno z Rosją, jak i z Ukrainą, jak osiągnąć porozumienie między nimi?”. Powiedział, że udziału Putina w Miami Rosja nie ogłosiła ani nie potwierdziła.

Rubio podkreślił, że prezydent Trump nie uważa spotkania z kimś za legitymizowanie tej osoby. Rubio powiedział, że Trump jest „kimś, kto pochodzi ze świata biznesu zdrowego rozsądku, a nie z tradycyjnej, starej klasy politycznej”, i że nie przyjmuje poglądu, iż spotkanie oznacza zgodę na wszystko, co robi druga strona. Dodał też, że skoro Rosja ma ogromną liczbę głowic jądrowych, kanał komunikacji między USA a Rosją musi być w każdych okolicznościach utrzymany. „Jeśli możemy odegrać rolę w mediacji na rzecz zakończenia tego konfliktu, Stany Zjednoczone są gotowe tę rolę odegrać”, powiedział Rubio.

O kontakcie z Ławrowem powiedział, że nie było to formalne spotkanie. „Nie było spotkania, rozmawialiśmy”, powiedział Rubio, mówiąc, że krótko rozmawiano o możliwości spotkania przywódców obu krajów przy okazji forum Współpracy Gospodarczej Azji i Pacyfiku (APEC) w przyszłym miesiącu. Czy porozumienie jest możliwe, to – jak powiedział Rubio – „to, co próbujemy ustalić”, i dodał: „nikt nie mówi, że jesteśmy tuż przed porozumieniem”. Powiedział też, że specjalny wysłannik Steve Witkoff i Jared Kushner zajmują się niemal wyłącznie sprawami Ukrainy i Iranu.

Transport zboża przez Morze Czarne wymieniono jako częściowe rozwiązanie. Rubio powiedział, że rośnie zainteresowanie społeczności międzynarodowej rolą gwaranta lub mediatora w transporcie zboża przez Morze Czarne, a USA rozpatrują propozycję przesłaną przez Turcję przed jednym–dwoma tygodniami. Dodał, że Indie także wyraziły gotowość przedstawienia pomysłów. Rubio wyjaśnił, że takie porozumienie „nie zakończy wojny”, ale może zmniejszyć skutki dla bezpieczeństwa żywnościowego krajów wrażliwych. Powiedział, że Kijów co noc jest atakowany w infrastrukturze energetycznej, a po stronie rosyjskiej ginie miesięcznie 20 tys. osób, i nazwał tę wojnę „bardzo śmiercionośną i niszczycielską”. Na pytanie o udział prezydenta Ukrainy Wołodymyra Zełenskiego w szczycie w Miami odpowiedział: „Nie wykluczylibyśmy tego”, dodając, że decyzja należy do prezydenta Trumpa.

Cho Hyun o współpracy wojskowej Korei Północnej z Rosją, Korea Południowa, USA i Japonia podpisały memorandum arktyczne

Według Ministerstwa Spraw Zagranicznych Korei Południowej minister spraw zagranicznych Cho Hyun poruszył na pierwszej sesji kwestię międzynarodowej koordynacji w odpowiedzi na zagrożenia dla swobodnej żeglugi w cieśninie Ormuz i dla bezpieczeństwa żywnościowego. Cho przedstawił, że Korea Południowa przystąpiła do prowadzonego przez Unię Europejską (UE) „Zobowiązania do obrony międzynarodowego prawa morza”, sprzeciwiającego się bezprawnym ograniczeniom przepływu przez cieśniny międzynarodowe. Cho powiedział, że pogłębianie współpracy wojskowej Korei Północnej z Rosją poważnie wpływa na Półwysep Koreański i bezpieczeństwo regionu. Wyjaśniając stanowisko rządu w sprawie wybuchu miny w Strefie Zdemilitaryzowanej (DMZ), stwierdził, że dialog i komunikacja między obiema Koreami są ważniejsze niż kiedykolwiek. W komunikacie ministerstwa zamiast sformułowań o pociąganiu Korei Północnej do odpowiedzialności za prowokacje znalazła się prośba o poparcie i współpracę na rzecz „pokojowego współistnienia i rozładowania napięć na Półwyspie Koreańskim”.

Na drugiej sesji Cho powiedział, że Korea Południowa odegra rolę „hubu energetycznego” łączącego kraje produkujące ropę z konsumentami, w oparciu o moce rafineryjne, infrastrukturę magazynową i sieci morskie. Na trzeciej sesji przedstawił udział w Forum Geostrategicznego Zaangażowania w Zasoby (FORGE) i powiedział, że dobrowolną współpracę w dziedzinie surowców krytycznych, uzgodnioną na wrześniowym spotkaniu ministrów energii G20, trzeba rozwinąć we współpracę w łańcuchach dostaw o realnej treści.

Przy tej okazji w dniu 30 odbyło się spotkanie ministrów spraw zagranicznych Korei Południowej, USA i Japonii. Według Ministerstwa Spraw Zagranicznych trzej ministrowie wezwali Koreę Północną do włączenia się w wysiłki na rzecz rozładowania napięć i utrwalenia pokoju oraz uzgodnili utrzymanie solidnej postawy odstraszania wobec niej. Podzielili się też oceną sytuacji w regionie i na świecie, w tym prób jednostronnej zmiany status quo. Uzgodnili również wzmocnienie współpracy w dywersyfikacji łańcuchów dostaw surowców krytycznych, małych reaktorach modułowych i sztucznej inteligencji (AI). Trzej ministrowie podpisali memorandum o współpracy (MOC) Korei Południowej, USA i Japonii w sprawie Arktyki. Na konferencji prasowej Rubio przedstawił to memorandum jako memorandum o współpracy dotyczące „ponadnarodowego partnerstwa arktyczno-pacyficznego” i powiedział: „Dopilnujemy, by Arktyka pozostała regionem wolnym od dominacji i przymusu”.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych poinformowało, że Cho spotkał się też osobno z Rubio i rozmawiał m.in. o kwestiach wizowych. Zapytany o sprawę wizy południowokoreańskiego parlamentarzysty, Rubio odpowiedział: „W przypadku jednej osoby w sprawie wizy pojawił się problem związany z działaniami sprzed dziesięcioleci”, i dodał: „Rozwiążemy to na poziomie dwustronnym, a nie na konferencji prasowej”. W sprawie Korei Północnej powiedział, że prezydent Trump, tak jak w pierwszej kadencji, „będzie rozmawiał z każdym”, i że jest otwarty, jeśli Kim Dzong Un jest gotów rozmawiać o sprawach budzących obawy Stanów Zjednoczonych i sojuszników. Dodał jednak, że żaden termin nie jest ustalony.

Grudniowy szczyt w Miami przedstawiony jako zwieńczenie amerykańskiego przewodnictwa

Stany Zjednoczone zawarły w oświadczeniu przewodnictwa także reakcję na ebolę. Departament Stanu poinformował, że podczas wydarzenia w Nowym Jorku we wrześniu, w okresie amerykańskiej prezydencji, zebrano 2 mld dolarów na walkę z ebolą i że środki te pozwoliły na bardziej ofensywną reakcję. Następnie wyraził uznanie dla wysiłku zespołów w terenie i lokalnych społeczności.

Stany Zjednoczone zaprosiły na spotkanie Polskę, która nie jest członkiem, jako kraj zaproszony. Rubio ocenił, że Polska robi wielkie postępy zarówno w gospodarce, jak i w bezpieczeństwie, stawiając na pierwszym miejscu własne interesy narodowe i obywateli. „Prezydent Trump głęboko wierzy, że Polska zasługuje na miejsce przy tym stole światowych przywódców”, powiedział Rubio, dodając, że ma nadzieję, iż w przyszłym roku zaproszone zostaną Polska i inne wschodzące potęgi.

Ostatnim punktem spotkania była „dyplomacja sportowa”. Departament Stanu napisał w oświadczeniu, że ministrowie podziękowali mieszkańcom Atlanty i stanu Georgia za gościnność oraz mieli okazję zobaczyć mecz Uniwersytet Georgii – Uniwersytet Florydy, jedną z czołowych rywalizacji w amerykańskim futbolu uniwersyteckim. Według Ministerstwa Spraw Zagranicznych Cho także obejrzał mecz na stadionie Mercedes-Benz z innymi ministrami spraw zagranicznych na zaproszenie Rubio.

Rubio przedstawił działania w ramach prezydencji jako owoc obchodów 250-lecia założenia Stanów Zjednoczonych. „Amerykańska prezydencja G20 to jeden z licznych punktów kulminacyjnych obchodów 250-lecia”, powiedział Rubio, dodając: „Wykorzystaliśmy tę scenę, by stworzyć globalne inicjatywy, które naprawdę służą narodowi amerykańskiemu”. Powiedział następnie, że grudniowy szczyt na Florydzie pod przewodnictwem prezydenta Trumpa będzie „zwieńczeniem tego roku amerykańskiego przywództwa” (a capstone to this year of American leadership). Stany Zjednoczone zakończyły oświadczenie zdaniem: „Czekamy na szczyt w Miami i na prezydencję Wielkiej Brytanii w 2027 roku”. Ministerstwo Spraw Zagranicznych poinformowało, że będzie kontynuować współpracę z członkami do 2028 roku, w którym przewodnictwo obejmie Korea Południowa.

Źródła (KST)

• Biuro Rzecznika Departamentu Stanu USA · 2026-11-01 (czasu wschodniego USA 10-31) · G20 Chair's Statement G20 Foreign Ministers' Meeting · https://www.state.gov/releases/office-of-the-spokesman/2026/10/g20-chairs-statement-g20-foreign-ministers-meeting/
• Departament Stanu USA (oryginalny tekst opublikowany przez Grupę Badawczą G20 Uniwersytetu w Toronto) · 2026-11-01 (czasu wschodniego USA 10-31) · Secretary of State Marco Rubio at a Press Availability · https://www.g20.utoronto.ca/2026/261031-rubio-press-conference.html
• Ministerstwo Spraw Zagranicznych Korei Południowej · 2026-11-01 · Minister Cho Hyun na spotkaniu ministrów spraw zagranicznych G20 (30–31 października, Atlanta) · https://www.mofa.go.kr/www/brd/m_4080/view.do?seq=377716
• Ministerstwo Spraw Zagranicznych Korei Południowej · 2026-10-31 · Wyniki spotkania ministrów spraw zagranicznych Korei Południowej, USA i Japonii (30 października) · https://www.mofa.go.kr/www/brd/m_4080/view.do?seq=377707
• Flickr Departamentu Stanu USA · 2026-11-01 (czasu wschodniego USA 10-31) · Secretary Rubio Participates in G20 Foreign Ministers' Meeting Session III · https://www.flickr.com/photos/statephotos/55623235606/